Przemyślenia jednak swoje mam, oto one:
Po pierwsze, jestem uważany za człowieka pozytywnego, za optymistę. Nie da się ukryć, na takiego się kreuję. Nie jest to jednak do końca prawda, w rzeczywistości nie jestem, może nie aż takim, optymistą. Raczej większość czasu odczuwam przygnębienie i smutek (choć muszę przyznać, że ostatnio się to zmienia za sprawą np. Tempe czy Zex'a, a dużo także robi Hehe).ALE, mieliśmy mówić o hejcie. Z ogólnym wydźwiękiem artykułu się oczywiście zgadzam, należy być pozytywnym, mieć dobre myśli o przyszłości, być po prostu pełnym nadziei. I nie chodzi tu o bycie na siłę optymistą, ale nie skupianie się na negatywach, próbowanie spojerzenia na sprawy z innej perspektywy, świadomość, że to co aktualnie widzimy jest tylko jednym ze sposobów postrzegania, często determinowanym przez nasze emocje.
Po co być pozytywnym? Co to daje?
Jedną z najważniejszych zalet bycia pozytywnym, czy ogólnie optymistą, jest brak ograniczeń. Mam na myśli, to że gdy widzisz świat w kolorowych barwach masz energię by działać, nie ogranicza Cię strach czy zwątpienie, po prostu realizujesz swoje pomysły i zamierzenia. Nie ma tak, że zastanawiasz się "czy to aby na pewno się ludzią spodoba?", "jak mnie ocenią?", "co sobie o mnie pomyślą?". Oczywiście nie chodzi tutaj o to by robić wszystko, i to na hura. Nie, odrobina tzw. "pozytywnego sceptycyzmu" i zdrowego rozsądku się przydaje, nie popadajmy w skrajności. Nie powinno być jednak tak, że nasz strach hamuje Nas przed działaniem, nie pozwala wychodzić ze strefy komfortu. Jednym z dobrych przykładów jest prokrastynacja, gdy odkładamy działanie na później, w oczekiwaniu na idealny moment. Chcemy działać dopiero gdy będziemy mieli wystraczającą ilość czasu czy środków, czekamy na idealny moment.Należy jednak pamiętać, że nie ma przyszłości, jest teraźniejszość to tutaj żyjemy i tutaj możemy coś zmienić. Działajmy teraz, bo idealny moment nie nadchodzi nigdy, jak pokzaują historie doświadczonych osób.Pozdrawiam!
Komentarze
Prześlij komentarz